|
|
|
|
litografia |
|
Litografia to technika, którą zaczęto stosować dopiero w dziewiętnastym wieku. Wykorzystano w niej specjalne właściwości pewnego gatunku kamienia wapiennego. Na starannie wygładzonej płytce kamiennej wykonuje się rysunek tłustą kredką lub tuszem. Należy przy tym uważać, aby nie zatłuścić kamienia w żadnym innym miejscu. Następnie poddaje się płytkę trawieniu roztworem kwasu i gumy arabskiej, co powoduje utrwalenie rysunku. Po takim przygotowaniu powierzchnię płytki zwilża się wodą (wilgotny kamień nie przyjmuje farby), a następnie nanosi się na nią farbę, którą przyjmą tylko tłuste (zarysowane) fragmenty. Na pokrytej farbą kamiennej płytce kładzie się papier i za pomocą specjalnej prasy robi odbitki. Stosując technikę litograficzną można uzyskać różne efekty, zależnie od tego, czy rysunek na płytce kamiennej wykona się kredką litograficzną czy tuszem, którym można rysować używając pędzla lub pióra. Istnieje także litografia barwna, którą powszechnie stosowano do drukowania plakatów.
|
miedziroyt |
|
Miedzioryt to najstarsza technika druku wklęsłego która została wynaleziona przez złotników w XV wieku. Stosując tę technikę, rysunek lekko zarysowuje się igłą na płytce miedzianej, najczęściej zagruntowanej - linie są wtedy wyraźnie widoczne. Następnie rysunek żłobi się rylcami, płytkę poleruje, lekko podgrzewa, pokrywa farbą i starannie wyciera, tak że farba pozostaje już tylko w wyżłobionych zagłębieniach. Wzór z płytki odbija się pod specjalną prasą na lekko wilgotnym papierze. Farba na odbitce tworzy lekkie wypukłości. W technice tej można stosować cienkie, misterne, niemal jubilerskie kreski, dlatego miedzioryt często przypominać może rysunek piórem. Mimo dużej wytrzymałości miedzi, po wykonaniu wielu odbitek rysunek staje się nieco mniej wyraźny.
|
akwaforta |
|
Akwaforta (kwasoryt) to technika, w której rysunek przenosi się na płytkę metalową zabezpieczoną kwasoodpornym werniksem, czyli przezroczystą warstwą ochronną. "Rysowanie" polega tu na usunięciu igłą warstwy werniksu i odsłonięciu powierzchni metalu. Następnie płytkę zanurza się w kwasie. W miejscach, z których usunięto werniks, powstają wytrawione zagłębienia. Grubość kreski zależy od czasu trawienia. Po wytrawieniu rysunku usuwa się werniks, a lekko podgrzaną płytkę pokrywa się farbą drukarską i wyciera, tak aby farba pozostała tylko w wytrawionych rowkach. Proces drukowania jest więc taki sam jak w miedziorycie. Dzięki temu, że grafik nie musi mozolnie żłobić metalowej płytki, a tylko zarysowuje werniks, w akwaforcie można uzyskać dużo lżejszą kreskę, taką jak w szkicu wykonanym piórem. Linie o różnej grubości powstają dzięki kilkakrotnemu trawieniu niektórych fragmentów płytki.
|
Giclee |
|
Wydruki Giclee są to najwyższej jakości reprodukcje dzieł sztuki, których wygląd, dzięki zastosowaniu najwyższej jakości materiałów i urządzeń drukujących, jest prawie nieodróżnialny od oryginału. Obecnie w Zachodniej Europie i USA jest to, wśród artystów, coraz bardziej popularny sposób prezentowania i sprzedawania prac. Wydruki wielkoformatowe w tej technice wykonywane są w limitowanych nakładach, a następnie własnoręcznie sygnowane przez artystę.Technologia druku bezrastrowego pozwala na uzyskanie wydruków, w których plamka jest praktycznie niezauważalna gołym okiem. Wysokiej jakości materiały eksploatacyjne (podłoża oraz atramenty) zapewniają zarówno znacznie wierniejsze odwzorowanie kolorów jak i trwałość uzyskanych efektów. Profesjonalne wydruki typu Giclee mogą być nawet ponad 100 lat eksponowane wewnątrz pomieszczeń bez widocznej zmiany koloru.wydruki do złudzenia przypominają oryginały.
|
|
|
